Częstość nierozpoznanej depresji w podstawowej opiece zdrowotnej

Zespoły depresyjne stanowią jeden z najważniejszych współczesnych globalnych problemów zdrowotnych. Depresja jest najistotniejszą pojedynczą przyczyną utraty lat w zdrowiu z powodu niesprawności  (Years Lost due to Disability, YLD) w krajach rozwiniętych, a  także trzecią przyczyną  niesprawności wywołanej przez choroby – powoduje 4,3% utraconych lat życia skorygowanych niesprawnością na całym świecie (Disability Adjusted Life Years, DALY).

Lekarze opieki podstawowej  koncentrują się na objawach somatycznych  i mogą nie  rozpoznawać leżących często u ich podłoża zaburzeń psychicznych. Celem omawianego badania była ocena częstości nierozpoznanej depresji u pacjentów opieki podstawowej oraz identyfikacja związanych z depresją czynników socjodemograficznych.

Badaniem objęto 729 pacjentów bez uprzednio rozpoznanych zaburzeń psychicznych, odwiedzających  ośrodek podstawowej opieki zdrowotnej w Zagrzebiu. Uczestnicy badania wypełnili  kwestionariusz oceny depresji Zunga (The Zung Self-Rating Depression Scale).

U  25.5% uczestników badania stwierdzono wynik skali Zunga powyżej  zakresu normy (norma 20-49), w tym u 19.38% łagodną depresję (50-59), u 4.64% umiarkowaną depresję (60-69) a u  0.91% ciężką depresję (>70 ). W analizie wieloczynnikowej istotnymi statystyczne predyktorami depresji były: starszy wiek  (p<0.001), brak zatrudnienia (p=0.001) oraz bycie niezamężną/nieżonatym (p=0.025).

Badanie ujawniło wysoką częstość występowania depresji wśród pacjentów opieki podstawowej, u których wcześniej nigdy nie postawiono diagnozy zaburzenia psychicznego.

Opracowane na podstawie: Internet / Marzec 2015
Marcin Sokołowski

 

Milanović SM i wsp. Prevalence of depression symptoms and associated socio-demographic factors in primary health care patients. , LINK: Psychiatr Danub. 2015;27:31 (dostępny pełen tekst)