Aktywność fizyczna a objawy depresji w starszym wieku

Przewiduje się, że w 2030 roku depresja będzie największym globalnym problemem zdrowotnym pod względem obciążeń dla systemów opieki zdrowotnej, większym niż choroby serca, udar mózgu czy zakażenie HIV. Zaburzenia depresyjne są szczególnie częste w starszym wieku i łączą się z pogorszeniem funkcjonowania psychicznego, fizycznego i społecznego, a także ze zwiększonymi wskaźnikami chorobowości i śmiertelności.

Identyfikacja czynników przyczyniających się do zapobiegania depresji lub zmniejszających jej objawy w wymiarze populacyjnym ma duże znaczenie dla zdrowia publicznego. Jednym z takich czynników może być aktywność fizyczna.

Autorzy  z Tajwanu przeprowadzili badanie poświęcone temu zagadnieniu. Oceniali oni wpływ aktywności fizycznej związanej z pracą i obowiązkami domowymi (non-leisure-time physical activity, NLTPA) oraz aktywności fizycznej  w czasie wolnym (leisure-time physical activity, LTPA) na objawy depresji. Aktywność fizyczną mierzono jako dodatkowy wydatek energetyczny tygodniowo. Badacze oceniali także znaczenie poszczególnych parametrów wysiłku – jego czasu trwania, intensywności oraz częstości. Badaniu poddano 2727 osób w wieku co najmniej 65 lat w ramach programu sondażowego Taiwan National Health Interview Survey.

Stwierdzono, że aktywność fizyczna typu LTPA, ale nie NLTPA, wykazywała związek z objawami depresji, ocenianymi skalą Center for Epidemiological Studies Depression Scale. W porównaniu z osobami z aktywnością w czasie wolnym powyżej 2000 kcal/tydzień, osoby z aktywnością  w zakresie 1-999 kcal/tydzień miały dwukrotnie wyższe ryzyko depresji (iloraz szans AOR = 2.06, 95% CI: 1.25–3.39). U osób zupełnie nieaktywnych w czasie wolnym ryzyko depresji było ponad trzykrotnie większe ((AOR = 3.72, 95%CI: 2.28–6.06). Spośród parametrów aktywności fizycznej największe znaczenie (istotne statystycznie) miała jej intensywność.

Autorzy wnioskują, że zalecenia dotyczące aktywności fizycznej u osób w starszym wieku powinny podkreślać znaczenie intensywności wysiłku dla dobrego samopoczucia psychicznego. Wnioski te jednakże powinny być potwierdzone badaniami prospektywnymi o charakterze interwencyjnym.

Opracowane na podstawie: Internet / 14 marca 2012
Marcin Sokołowski

Li-Jung Chen,. Relationships of leisure-time and non-leisure-time physical activity with depressive symptoms: a population-based study of Taiwanese older adults. LINK: Int J Behav Nutr Phys Act.online (dostępny pełen tekst)